پایگاه خبری و تحلیلی سپیدار آنلاین

آغاز امامت حضرت ولی‌عصر(عج)، تنها یک مناسبت در تقویم شیعی نیست؛ فرصتی است برای بازخوانی یکی از مهم‌ترین مفاهیم اعتقادی و اجتماعی یعنی «انتظار». انتظاری که اگر درست معنا شود، نه به معنای نشستن و چشم دوختن به آینده، بلکه به معنای آماده شدن برای ساختن آینده‌ای بهتر است.
فتانه محمودخانی/ فرهنگ مهدویت بر پایه امید شکل گرفته است؛ امید به روزی که عدالت بر ظلم و تبعیض غلبه کند و جامعه انسانی به سوی فضایی سرشار از اخلاق، معنویت و عدالت حرکت کند. همین امید می‌تواند در روزهایی که جامعه با مشکلات و نگرانی‌های مختلف روبه‌روست، نیرویی برای ادامه مسیر باشد.اما پرسش مهم این است که منتظر واقعی چه وظیفه‌ای دارد؟ آیا انتظار تنها با برگزاری مراسم و بیان شعارهای مناسبتی معنا پیدا می‌کند؟ بی‌تردید پاسخ منفی است. انتظار، زمانی در زندگی فردی و اجتماعی معنا پیدا می‌کند که انسان از خودش آغاز کند؛ دروغ نگوید، حق دیگران را رعایت کند، در برابر بی‌عدالتی بی‌تفاوت نباشد، به یاری نیازمندان بشتابد و برای اصلاح جامعه سهمی هرچند کوچک بر عهده بگیرد.
جامعه منتظر نمی‌تواند نسبت به سرنوشت دیگران بی‌تفاوت باشد. اگر قرار است عدالت، محور حکومت مهدوی باشد، جامعه منتظر نیز باید عدالت را در رفتارهای روزمره خود تمرین کند. رعایت حقوق شهروندی، احترام به قانون، حفظ بیت‌المال، کمک به افراد نیازمند و پرهیز از آسیب زدن به دیگران، همه می‌توانند جلوه‌هایی از همین فرهنگ باشند.از سوی دیگر، مهدویت با مفهوم امید پیوندی عمیق دارد. امید به آینده، به معنای نادیده گرفتن مشکلات امروز نیست؛ بلکه به این معناست که انسان با وجود دشواری‌ها، از تلاش برای اصلاح شرایط دست نکشد. جامعه‌ای که امید خود را از دست بدهد، به تدریج گرفتار بی‌تفاوتی و انفعال می‌شود؛ اما جامعه امیدوار، حتی در سخت‌ترین شرایط نیز به دنبال راهی برای بهتر شدن است.
آغاز امامت حضرت مهدی(عج) همچنین می‌تواند فرصتی برای توجه بیشتر به نسل جوان باشد. جوانان بیش از هر چیز به آینده‌ای روشن، فرصت رشد و احساس اثرگذاری نیاز دارند. اگر فرهنگ مهدویت بتواند روحیه مسئولیت‌پذیری، اخلاق، تلاش و امید را در نسل جوان تقویت کند، آن‌گاه از یک مفهوم اعتقادی به یک سرمایه اجتماعی ارزشمند تبدیل خواهد شد.
انتظار واقعی، ساختن امروز برای رسیدن به فردایی بهتر است. نمی‌توان از عدالت جهانی سخن گفت، اما در زندگی شخصی و اجتماعی نسبت به بی‌عدالتی‌ها سکوت کرد. نمی‌توان از ظهور سخن گفت، اما برای اصلاح رفتار خود و جامعه قدمی برنداشت.آغاز امامت حضرت ولی‌عصر(عج) بنابراین فرصتی است برای اینکه هر یک از ما از خود بپرسیم: سهم من در ساختن جامعه‌ای اخلاقی‌تر، عادلانه‌تر و امیدوارتر چیست؟شاید مهم‌ترین پیام انتظار همین باشد؛ آینده بهتر فقط چیزی نیست که باید منتظرش بمانیم، بلکه چیزی است که باید از امروز برای ساختنش تلاش کنیم.