صفحه اصلي > گزارش > مطالبات فرهنگ و هنر البرز از قطار مصوبات جا ماند/ شورا نشینان به گوش باشند
مطالبات فرهنگ و هنر البرز از قطار مصوبات جا ماند/ شورا نشینان به گوش باشند2 تیر 1392. نويسنده: monshi |
 سپیدار آنلاین: البرز زادگاه و سکونتگاه بسیاری از هنرمندان و هنر دوستانی است که بی هیچ چشمداشتی با مشکلات دست و پنجه نرم کردند و هربار هم از مطالبات خود گفتند، گرد زمان بر سخنشان نشست و خیلی زود فراموش شد. اما در آستانه روی کار آمدن دولت تدبیر و امید و نیز آغاز به کار شورای شهر چهارم انتظار می رود، دست اندکاران این حوزه مروری دوباره بر خواسته های اهالی فرهنگ و هنر این استان داشته باشند، باشد که زین پس هنر البرز در همین استان عرضه شود و راهی پایتخت نشود. صحنه ای خاموش و نقش آفرینی نا به فرجام یک هنرمند بر روی سن، سکانسی ناتمام از فیلمی کوتاه و بریده شدن راش یک فیلم، دست های هنرمندی که بر نگارینه ها نقش بست و خشک شده، یک موزیسین که انگشت های جادویی اش دیگر نای به رقص درآوردن ملودی و بازی نت ها را ندارد، قلم فرسایی اعجاز انگیز یک خطاط بر صفحه ای سپید که هر آنچه می نگارد محو می شود، سرودن یک قطعه شعر که قافیه هایش ردیف در نمی آید، خلق یک اثر هنری سرد و بی روح بر بوم نقاشی ...یک سالی که گذشت چه نمایش ها را که در تئاتر مهجور مانده شهر کرج بر روی صندلی های فرسوده سالن حافظیه به نظاره ننشستیم و چه بی تفاوت از کنار آثار هنری گذشتیم که در کنج نگارخانه ها مات و مبهوت مانده بودند، چه شب های سرد شعری را که در تنها میعادگاه هنرمندان این استان سالن به یادماندنی استاد سیروس صابر با شمع های خاموش طی نکردیم..... مروری بر کارنامه یک ساله فرهنگ و هنر در استان البرز خود دلیلی بر این ادعا است که سهم هیچ یک از ما در این استان ادا نشد و مطالبات هنرمندان پشت درهایی بسته باقی ماند.... چه زود گذشت آن روزگاری که درهای تنها خانه هنرمندان در این شهر به روی اهالی فرهنگ و هنر باز بود و بی دریغ میدان عرض اندام هنرمندانمان. به واقع البرز در حوزه فرهنگ و هنر یک سال گذشته را با زمستان سرد و یخبندان طی کرد در این بین تنها انتظار، مرهم پایان این شب تار بود. سکوت هنرمندان کوچ کرده به پایتخت، تئاتر های بی محتوایی که فقط رنگ نمایش داشت، سینماهایی که روی مخاطب را به خود ندید، نمایشگاه های پیش پا افتاده ای که تنها ویترینی از جشنواره را به یدک می کشید، در کنار آن صف بالا بلندی از اصحاب رسانه که هر یک مطالباتی داشتند و با وعده وعیدها خیال خوش کردند.... اکنون به امروز رسیده ایم، به فصلی جدید، امروز مطالبات فرهنگ و هنر این استان را در کوله بار فرهنگی البرز توشه می کنیم و در کشتی آرزوهای هنرمندان البرزی می نشانیم به این امید که انقریب این کشتی به گل نشسته به دست هنرمندان نقشه راه خود، همان اطلس فرهنگی را پیدا کند و به ساحل ایران کوچک برسد. آری البرز در سه سال گذشته بعد از آنکه تشکیلات اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان در فرهنگسرای جوان شکل گرفت و پس از آن در همه جشنواره های بین المللی رنگارنگ فرهنگی و هنری انتظاراتش بیش از اینها بود. انتظارها در حوزه فرهنگ و هنر با وجود هنرمندان بیشمار در عرصه های مختلف نمایش، تجسمی، شعر، موسیقی و... فراتر از برگزاری چند نمایشگاه کتاب و پوستر بود. در این بین چه به راحتی واژه «بین المللی» را بر روی برنامه ای فرهنگی با سطح کیفی نازل می نهادیم و به خیال خود که جشنواره بین المللی راه انداخته ایم. هنرمندان تئاتر البرز بعد از سفر معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به این استان هنوز چشم انتظار آن هدیه یکصد میلیون تومانی تئأتر استانها هستند، هنوز اکثر نمایش ها در سالن اصلی تئاتر شهر کرج در همان سالن فرتوت بر روی صحنه می رود. یکی از هنرمندان تأتر در گفتگو با خبرنگار مهر در این باره می گوید: با وجود اینکه سالن قدیمی حافظیه نام تأتر شهر را به دوش می کشد اما از ابتدایی ترین امکانات مورد نیاز برای اجرای یک تئاتر حرفه ای محروم است. وی می افزاید: سن اصلی این سالن در کنار صندلی های فرسوده و فضای کوچک آن امکان هر گونه تمرینی را محدود می کند و با وجود افتتاح دو پلاتو کماکان این سالن که عنوان پیشانی تئاتر البرز است از هر گونه امکاناتی محروم است. این هنرمند عنوان می کند: تکلیف هدیه یکصد میلیونی معاون هنری هم معلوم نشد تا بلکه از این هدیه بتوان بخشی از خلاء موجود را برطرف کرد. هنرمندان البرزی بعد از گذشت سه سال هنوز در این شهر خانه ای ندارند، سقفی و مأوایی که گرد هم جمع شوند هنرهایشان بازگشت |