
صفحه اصلي > گفتگو > واردات دستگاههای زباله سوز بی کیفیت خارجی بلای جان محیط زیست ایران
واردات دستگاههای زباله سوز بی کیفیت خارجی بلای جان محیط زیست ایرانامروز, 09:05. نويسنده: monshi |
|
در گفتگوی اختصاصی با مخترع ایرانی دستگاههای زباله سوز از پشت پرده واردات دستگاههایی بی کیفیت و مخرب برای محیط زیست مطلع شدیم اسماعیل خاتمینژاد، مخترع و فعال حوزه بازیافت و مدیریت پسماند در ایران، با انتقاد از روند واردات دستگاههای زبالهسوز خارجی، گفت: ورود برخی تجهیزات بیکیفیت و بعضاً کمدوام، بهجای کمک به حل بحران پسماند و تخریب های زیست محیطی خصوصا در استانهای شمالی،تهران،البرز و برخی استان های کشور به تولیدکنندگان داخلی و مسیر توسعه فناوری بومی آسیب زده و عملاً بازار این حوزه را دچار اختلال کرده است. وی در گفتوگویی با اشاره به تجربه سالها فعالیت خود در حوزه محیطزیست و فناوریهای نوین پسماند اظهار کرد: ما در داخل کشور توان فنی، دانش مهندسی و تجربه لازم برای ساخت و توسعه دستگاههای بازیافت و پیرولیز را داریم، اما متأسفانه در برخی موارد بهجای حمایت از تولید ملی، دستگاههایی از خارج وارد میشود که نهتنها استانداردهای لازم را ندارند، بلکه با هزینههای سنگین ارزی، کشور را وابستهتر میکنند که آنهم ناشی از روابط خارج از عرف برخی نهادها و شهرداری ها با وارد کنندگان این دستگاه است که تعارض منافع و رانتی که در آن وجود دارد موجب میشود تولیدکننده داخلی میدانی برای عرضه محصول خود پیدا نکند. این مخترع ایرانی با بیان اینکه برخی از نمونههای وارداتی، کیفیت لازم برای کار در شرایط واقعی پسماند ایران را ندارند، افزود: زباله در ایران ترکیب و ماهیت خاص خود را دارد. دستگاهی که بدون توجه به این واقعیتها وارد میشود، نهتنها راندمان مطلوبی ندارد، بلکه در بسیاری موارد باعث افزایش هزینههای بهرهبرداری، آلودگی بیشتر و نارضایتی بهرهبرداران میشود. خاتمینژاد با اشاره به دستاوردهای داخلی در این حوزه تصریح کرد: ما در ایران توانستهایم دستگاههایی طراحی و تولید کنیم که متناسب با نیاز کشور کار کنند. این فناوریها میتوانند زباله را به محصول ارزشمند تبدیل کنند، اما وقتی واردات بیضابطه و غیرتخصصی صورت میگیرد، انگیزه سرمایهگذاری، تحقیق و تولید در داخل تضعیف میشود. وی همچنین تأکید کرد که حمایت از تولید داخل در حوزه مدیریت پسماند، فقط یک مطالبه صنفی نیست، بلکه ضرورتی ملی و زیستمحیطی است. به گفته او،اگر قرار است برای حل بحران زباله هزینه شود، این هزینه باید به سمت فناوری بومی، تعمیرپذیر، سازگار با شرایط ایران و دارای خدمات پس از فروش واقعی برود؛ نه دستگاههایی که پس از ورود، به دلیل نبود قطعه، پشتیبانی یا کارایی لازم، عملاً بلااستفاده میمانند. خاتمینژاد با اشاره به تجربه شخصی خود در مسیر اختراع و تولید افزود: بسیاری از مخترعان و تولیدکنندگان داخلی، سالها وقت و سرمایه خود را برای حل یک مسئله ملی گذاشتهاند. بیتوجهی به این ظرفیتها، فقط یک بیانصافی اقتصادی نیست؛ بلکه اتلاف سرمایه انسانی کشور است. ما اگر به دانش خودمان تکیه کنیم، میتوانیم هم آلودگی را کم کنیم و هم اشتغال و ارزش افزوده ایجاد کنیم.او در پایان خواستار تدوین سازوکار دقیقتر برای ارزیابی فنی، زیستمحیطی و اقتصادی دستگاههای وارداتی شد و گفت: نباید هر دستگاهی صرفاً به دلیل خارجی بودن، مجوز ورود بگیرد. معیار باید کیفیت، کارایی، سازگاری با شرایط ایران و اثبات توان عملیاتی باشد. در غیر این صورت، واردات بیکیفیت بهجای درمان، خود به بخشی از مشکل تبدیل میشود. بر اساس گزارشهای منتشرشده درباره فعالیتهای اسماعیل خاتمینژاد، او از فعالان باسابقه حوزه محیطزیست و مدیریت پسماند است و پیشتر نیز درباره ساخت و توسعه دستگاههای بازیافت و پیرولیز در ایران سخن گفته بود. بازگشت |