صفحه اصلي > اجتماعی > وقتی مراکز اقامتی «ما هستیم» را معنا کردند
وقتی مراکز اقامتی «ما هستیم» را معنا کردندامروز, 13:13. نويسنده: monshi |
 تنها پنج روز پس از آغاز پویش «من هستم» با شعار «ما هستیم تا تو احساس تنهایی نکنی»، بیش از ۵۰۰ مددجو در مراکز اقامتی بهبودی و بازتوانی افراد با اختلال مصرف مواد در استان البرز، در برنامههای آموزشی و حمایتی این پویش مشارکت کردند؛ برنامههایی که تلاش دارد با تقویت ارتباط، همدلی و حمایت اجتماعی، زمینه را برای کاهش احساس تنهایی و افزایش امید در میان مددجویان فراهم کند. در جریان این پویش، روانشناسان، مددکاران، مدیران و کارکنان مراکز اقامتی، آموزشهایی با محوریت پیشگیری از خودکشی، شناسایی نشانههای ناامیدی، اهمیت کمکخواهی، مهارت همدلی، حمایت اجتماعی و ضرورت تنها نماندن در شرایط بحرانی برای مددجویان برگزار کردند.اما «من هستم» در مراکز اقامتی تنها به برگزاری کلاسهای آموزشی محدود نماند؛ برگزاری مسابقات و فعالیتهای ورزشی و گروهی، اجرای برنامههای مشارکتی و تولید و انتشار محتوای آموزشی در فضای مجازی، بخش دیگری از اقداماتی بود که به شکلگیری فضایی پویا و مشارکتمحور در مراکز کمک کرد.این برنامهها با هدف ایجاد فرصت برای گفتوگو، ارتباط بیشتر و تقویت حس تعلق میان مددجویان اجرا شد تا پیام پویش، نه فقط در قالب یک شعار، بلکه در تجربه روزمره افراد حاضر در مراکز نیز جاری شود.مراکز اقامتی بهبودی و بازتوانی، به واسطه ارتباط مستمر با افراد در مسیر درمان، ظرفیت مهمی برای شناسایی بهموقع نشانههای بحران، تقویت حمایت اجتماعی و ایجاد زمینه برای کمکخواهی دارند. حضور فعال تیمهای تخصصی و کارکنان این مراکز در پویش «من هستم» نیز بر همین ظرفیت تأکید دارد؛ ظرفیتی که میتواند در کنار خدمات درمانی و توانبخشی، به ایجاد محیطی حمایتگر برای ادامه مسیر بازتوانی کمک کند.در این پویش، «بودن» تنها به معنای حضور فیزیکی نیست؛ گاهی شنیدن یک حرف، دیدن یک نشانه، همدلی با یک فرد یا یادآوری اینکه «تنها نیستی»، میتواند نقطه آغاز یک ارتباط حمایتی باشد.پویش «من هستم» با تأکید بر مسئولیت اجتماعی همگان در پیشگیری از خودکشی و کاهش احساس تنهایی، بر این پیام استوار است که حمایت از افراد در شرایط دشوار، نیازمند همراهی جمعی و شکلگیری شبکهای از روابط انسانی حمایتگر است. بازگشت |