حفاظت از منابع آب شرب، خط قرمز محیط زیست در اجرای طرحهای توسعهای است
سپیدارآنلاین: گروه اجتماعی
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان البرز از بررسی میدانی محل احداث تصفیهخانه فاضلاب شهری، وضعیت فعالیت معادن و مهمترین چالشهای زیستمحیطی شهرستان طالقان با تأکید بر حفاظت از رودخانههای تأمینکننده آب شرب در چارچوب ماده ۶ مصوبات شورای عالی امنیت ملی خبر داد.
قربانعلی محمدپور اظهار کرد: حفاظت از منابع آب شرب از مهمترین مأموریتهای حاکمیتی سازمان حفاظت محیط زیست می باشد و در اجرای هرگونه طرح توسعهای صیانت از رودخانههای تأمینکننده آب شرب، خط قرمز محیط زیست به شمار میرود.وی در جریان بازدید میدانی از محل پیشنهادی احداث تصفیهخانه فاضلاب شهری شهرستان طالقان تصریح کرد: حفظ کیفیت منابع آب، پیشگیری از هرگونه آلودگی و رعایت دقیق ضوابط زیستمحیطی، اصلی غیرقابل اغماض در اجرای پروژههای عمرانی و خدماتی است و هیچ توسعهای نباید سلامت منابع راهبردی آب کشور را با مخاطره مواجه کند.
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان البرز در ادامه افزود : طی این بازدید موضوعات و چالشهای زیستمحیطی شهرستان نیز با حضور مسئولان ذیربط مورد بررسی قرار گرفت و راهکارهای لازم برای رفع موانع اجرایی با تکیه بر تعامل و همافزایی میان دستگاههای اجرایی مورد تأکید قرار گرفت.وی همچنین ضمن بازدید از محدوده فعالیت برخی معادن در منطقه بالاطالقان گفت: رعایت تعهدات و الزامات زیستمحیطی در فعالیتهای معدنی از الزامات قانونی است و پایش مستمر این فعالیتها با هدف جلوگیری از تخریب منابع طبیعی، حفظ سیمای طبیعی منطقه و کاهش آثار زیستمحیطی با جدیت دنبال میشود.محمدپور با اشاره به بررسی مسائل مطرحشده از سوی دهیاران روستاهای هشان و گلیرد اظهار داشت: شنیدن مطالبات جوامع محلی و بررسی میدانی مسائل، نقش مهمی در اتخاذ تصمیمات کارشناسی و دستیابی به راهکارهای مؤثر برای حفاظت از محیط زیست و توسعه پایدار منطقه دارد.وی در پایان خاطرنشان کرد: حفاظت از منابع آب، مدیریت صحیح فعالیتهای معدنی و اجرای اصولی زیرساختهای خدماتی، سه رکن اساسی توسعه پایدار در مناطق حساس اکولوژیک است و تحقق این اهداف، مستلزم همکاری، مسئولیتپذیری و هماهنگی همه دستگاههای اجرایی خواهد بود.در حاشیه این بازدید، مدیرکل حفاظت محیط زیست استان البرز از خانه تاریخی مرحوم آیتالله سیدمحمود طالقانی در روستای گلیرد نیز بازدید کرد و با تأکید بر جایگاه این منطقه در تاریخ معاصر ایران، حفظ همزمان میراث طبیعی و فرهنگی را از الزامات توسعه پایدار و هویتبخشی به سرزمین دانست.